Τρίτη, 17 Νοεμβρίου 2009

ο οδηγός του τανκ

O Α. Σκευοφύλαξ, που ήταν ο ΟΔΗΓΟΣ TOY TANK (στρατιώτης) που γκρέμισε την πύλη του Πολυτεχνείου σπάει τη σιωπή του και μιλάει πρωτη φορα για το μακελειό της 17ης Νοεμβρίου 1973, τριάντα χρόνια μετά αποφασίζει να μιλήσει με μια συγκλονιστική συνέντευξη -εξομολόγηση- στο ΒΗΜΑ (9/11/2003)




Μισή ώρα μετά τα μεσάνυχτα στις 17 Νοεμβρίου, η ίλη μου πήρε εντολή να ετοιμαστεί για έξοδο. Αποφασίστηκε να βγουν 5 άρματα. Εγώ ήμουν οδηγός στο πρώτο άρμα που βγήκε στον δρόμο. Φτάνοντας μπροστά στην πόρτα, έστριψα το άρμα προς το Πολυτεχνείο, με γυρισμένο το πυροβόλο προς τα πίσω. Θυμάμαι ότι σηκώθηκα από τη θέση μου και εγώ και το άλλο πλήρωμα. Δεκάδες φοιτητές κρέμονταν από τα κάγκελα, ενώ εκατοντάδες βρίσκονταν στον προαύλιο χώρο.


Ενα τέταρτο πριν από τις 3 το πρωί της 17 Νοεμβρίου ήρθε ο οδηγός εδάφους του άρματος και μου λέει: "Θα μπούμε μέσα, θα ρίξουμε την πύλη. Ετοιμάσου!"» λέει. «Πήρα θέση και ξεκίνησα. Δεν έβλεπα πολλά πράγματα, δεν είχα καλό οπτικό πεδίο, γιατί κοιτούσα πλέον από τη θυρίδα του άρματος. Δέκα εκατοστά πριν από την πόρτα, σταμάτησα. Σταμάτησα σκόπιμα. Αυτό φαίνεται στο βίντεο της εποχής. Στο φρενάρισμα, οι φοιτητές τρομαγμένοι έφυγαν προς τα πίσω. Αν έμπαινα με ταχύτητα, θα σκότωνα δεκάδες άτομα που εκείνη τη στιγμή ήταν κρεμασμένα στα κάγκελα».


Λίγα λεπτά αργότερα ο A. Σκευοφύλαξ θα μαρσάρει δυνατά. Ο δυνατός προβολέας του τανκ σκοπεύει την πύλη. «H καγκελόπορτα έπεσε αμέσως. Πίσω από τη σιδερένια πύλη ήταν σταθμευμένο το Μερσεντές το οποίο είχαν βάλει εκεί οι φοιτητές για να φράξουν την είσοδο. Το έκανα αλοιφή. H αριστερή ερπύστρια το έλιωσε. Με το που έπεσε η πύλη του Πολυτεχνείου εισέβαλαν οι αστυνομικοί για να συλλάβουν τους φοιτητές. Λίγο αργότερα κατέβηκα και εγώ από το άρμα και μπήκα στον χώρο του Πολυτεχνείου. Δεν υπήρχε νεκρός. Θα μπορούσε όμως και να υπάρχουν νεκροί» λέει .

Παρά τον πόνο και την αγωνία τους να φύγουν να γλιτώσουν την ζωή τους, οι φοιτητές θα δείξουν μεγαλείο ψυχής απέναντι στον στρατιώτη που ισοπέδωσε το όνειρό τους. Αδιάψευστη απόδειξη, η μαρτυρία του κ. Σκευοφύλακα: «Οπως περνούσαν οι φοιτητές θυμάμαι ότι έριχναν μέσα στο τανκ πακέτα τσιγάρα και ό,τι προμήθειες είχαν μαζί τους. Οταν γυρίσαμε στο Γουδί, το άρμα έμοιαζε με περίπτερο. Οσο σκέφτομαι ότι οι φοιτητές μας έδιναν σάντουιτς και τσιγάρα, μετά απ' όσα τους κάναμε... Δεν μπορώ να το συχωρέσω αυτό το πράγμα στον εαυτό μου. Σκέφτομαι τι πήγα και έκανα!..».


«ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ ΓΙ' AYTO ΠΟΥ HMOYN, ΓΙ' AYTO ΠΟΥ EKANA. Τότε αισθανόμουν ότι έκανα κάτι καλό, κάτι μεγάλο. Στους "μαυροσκούφηδες", στο Γουδί, είχα γίνει ο ήρωας που διέλυσε τους εχθρούς της πατρίδας, τα "παλιοκουμμούνια", όπως λέγαμε τότε τους φοιτητές. Αυτά μου έλεγαν, αυτά πίστευα. Τι περιμένεις!.. Ημουν 20 χρονών... Ούτε μια εφημερίδα δεν είχα διαβάσει μέχρι τότε. Είχα γίνει και εγώ φασίστας.

Μέχρι που μπήκα μέσα, πίστευα αυτό που έκανα. Στη συνέχεια έγινε ο εφιάλτης της ζωής μου
»

αν θέλετε να διαβάσετε ολόκληρη τη συνέντεξη πατήστε ΕΔΩ

5 σχόλια:

μωβ είπε...

γιατί η ιστορία του Πολυτεχνείου, πέρα από την ιδεολογική διάσταση έχει και την ανθρώπινη πλευρά. Η ιστορία μας αποτελείται από χιλιάδες ιστορίες ανθρώπων που δρουν, χειραγωγούνται ή (το χειρότερο) μένουν απαθείς και καπηλεύονται τους αγώνες των άλλων.
Εσείς σε ποια κατηγορία ανήκετε;
Ποια είναι η δική σας ιστορία;

Ανώνυμος είπε...

Ο οδηγός του τάνκ δεν ήξερε τι εκανε όταν μπήκε στο πολυτεχνείο . Πολλοί
άνθρωποι κάνουν πράγματα χωρίς να το θέλουν και χωρίς να το σκέφτοντε και στη συνέχεια μετανειώνουν . Το θέμα είναι πότε μετανιόνουν πραγματικά ;

ΛΙΛΑ είπε...

Πραγματικά δύσκολη η ερώτησή σου αγαπητό μου "μωβ" και πολύ εύστοχη η απορία και παρατήρησή σου μικρέ μου "ανώνυμε". Ποιός άραγε έχει τη δύναμη, το θάρρος και την ειλικρίνεια να διεισδύσει στο βάθος της ψυχής του, να κάνει την αυτοκριτική του, να αναρωτηθεί για την "ιστορία" του και να απαντήσει κοιτώντας κατάματα τον εαυτό του στον καθρέφτη;

Εύχομαι σε όλους μια πολύ όμορφη και χαρούμενη μέρα!

Τζούλια είπε...

ανώνυμε/η φίλε/η, οι άνθρωποι που χειραγωγούνται είναι άνθρωποι χωρίς κρίση. όπως λέει κι ο οδηγός τουν τανκ δεν διαβάζουν εφημερίδες, δεν ενδιαφέρονται για τα κοινά θέματα, παρά μόνο όταν τους θίξουν άμεσα.
και τέτοιοι δυστυχώς στις μέρες μας υπάρχουν ακόμα πολλοί...

Τζούλια είπε...

είναι δύσκολο πραγματικά Λίλα να βρούμε τα δικά μας Πολυτεχνεία και να "οχυρωθούμε" μέσα τους...

ενάντια στην υπερκατανάλωση
ενάντια στις διακρίσεις κια το ρατσισμό...
ενάντια στην διαφθορά
...και χιλιάδες ακόμη...
καλό σβκ εύχομαι!